Rola diety w łuszczycy – cz.1

Łuszczyca jest jedną z najczęstszych chorób zapalnych skóry. Ta przewlekła, układowa choroba może wystąpić w każdym wieku, z okresami zaostrzeń i remisji.  Czynnikom genetycznym przypisuje się największą rolę wśród czynników warunkujących występowanie łuszczycy. Do czynników prowokujących rozwoju choroby, zalicza się styl życia – dietę, używki,  czynniki psychologiczne oraz leki.

Jaka jest rola diety w łuszczycy?

Leczenie głównie skupia się na stosowaniu leków miejscowych oraz fototerapii. Z biegiem czasu zmieniło się podejście specjalistów w leczeniu tej choroby. Coraz częściej podkreśla się rolę dietoterapii jako niezbędnego czynnika w efektywnej terapii.

Według licznych badań naukowych, zmiana nawyków żywieniowych wśród osób chorujących na łuszczycę, może wpłynąć zbawiennie na przebieg choroby oraz obniżyć ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych.

Dieta niskokaloryczna

Wiele badań naukowych potwierdza związek otyłości i łuszczycy. Przede wszystkim wykazano, że otyłość jest czynnikiem wysokiego ryzyka wystąpienia choroby oraz ciężkości jej przebiegu.

W celu złagodzeniu przebiegu łuszczycy zaleca się kontrolowanie masy ciała. Wzrost BMI (wskaźnik Body Mass Index) może powodować agresywniejszy przebieg choroby czy też łuszczycowe zapalnie stawów. Tutaj można obliczyć swoje BMI.

Rola diety w łuszczycy jest kluczowa. Dieta niskokaloryczna redukuje masę ciała (komórki tłuszczowe wykazują potencjał prozapalny), obniża działanie prozapalnych metabolitów AA oraz aktywność limfocytów CD4+. Zmniejszenie działania prozapalnego spowoduje, iż przebieg choroby będzie o wiele łagodniejszy.

Dieta w nienasycone kwasy tłuszczowe

Wielonienasycone niezbędne kwasy tłuszczowe nie są syntetyzowane przez człowieka, dlatego powinny być dostarczane w diecie. U chorych na łuszczycę zaburzone zostają skomplikowane, wieloetapowe przemiany wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Potrzebnych kwasów omega-3 można dostarczyć spożywając siemię lniane, sardynki, makrelę, olej z orzechów włoskich, bądź algi. 

Antyutleniacze w diecie

W łuszczycy charakterystyczny jest przewlekły stan zapalny, który tworzy wolne rodniki tlenowe, powodując stres oksydacyjny. On z kolei może doprowadzić do rozwoju wielu chorób. Dlatego ważna jest dieta bogata w antyoksydanty. Na pierwszym miejscu powinna znajdować się witamina A – to ona jest odpowiedzialna za produkcję w pełni zdrowych komórek skóry. Możemy ją znaleźć w marchwi, papryce bądź dyni. Kolejnymi ważnymi związkami, które powinniśmy przyjmować w codziennej diecie, są tzw. prekursorzy witaminy A, czyli karetonoidy. Likopen, luteina bądź beta karoten możemy znaleźć w słodkich ziemniakach, jarmużu, szpinaku, pomidorze i morelach. Witamina A oraz karetonoidy dbają o prawidłowy proces keratynizacji naskórka, dzięki temu zmiany łuszczycowe są mniej nasilone. Warto jeszcze wspomnieć o kurkuminie, kwercetynie i resweratrolu. Możemy je znaleźć w cebuli, morwie białej , kaparach i papryce.

Łuszczyca jest przewlekłą chorobą, która znacznie obniża jakość życia chorych. W tym przypadku ważne jest holistyczne podejście do pacjenta, które poprawi codziennie funkcjonowanie.