Łysienie plackowate – objawy, przyczyny i leczenie

Łysienie plackowate (alopecia areata – AA) jest częstą chorobą dermatologiczną, dotykającą skórę owłosioną głowy. AA występuje nie tylko u ludzi, ale również u psów, kotów, koni i myszy. Natomiast pierwsze objawy choroby zostały już opisane w czasach starożytnych w pracach Celsusa. Pomimo tego, że schorzenie jest z nami od zawsze i dotyka wiele osób wciąż stanowi niekiedy wyzwanie w leczeniu i pielęgnacji skóry owłosionej głowy.

Objawy

Objawy łysienia plackowatego występują najczęściej na skórze owłosionej głowy w formie okrągłych/owalnych łysiejących ognisk. Ogniska są pozbawione włosów, a na ich obrzeżach zauważalne są tzw. włosy wykrzyknikowe. Najczęściej skóra wygląda na zdrową, bez widocznego stanu zapalnego. Należy pamiętać, że istnieje wiele rodzajów łysienia plackowatego i każde z nich charakteryzuje się innymi objawami. Ponadto przebieg choroby jest zmienny – dolegliwości mogą ustępować samoistnie bądź mogą się powiększać. Pomimo braku dodatkowych objawów podmiotowych, pacjenci często skarżą się na duży dyskomfort wynikający z utratą włosów. Dlatego jeżeli kogoś zaniepokoją pewne objawy, to powinien czym prędzej udać się do diagnosty w celu ustalenia diagnozy.

Przyczyny

Łysienie plackowate charakteryzuje się przewlekłym stanem zapalanym, który powoduje, że włosy stają się słabe i uszkodzone. W konsekwencji stają się kruche i wypadają. Do dnia dzisiejszego nie poznano przyczyny powstania łysienia plackowatego. Mówi się, że za powstanie AA mają wpływ:

  • czynniki autoimmunologiczne,
  • uwarunkowania genetyczne,
  • inne choroby towarzyszące, takie jak m.in: AZS, zapalenie tarczycy, bielactwo, toczeń, RZS
  • czynniki psychosomatyczne – długotrwały stres, traumatyczne przeżycia

Prawidłowa diagnoza jest kluczem do efektywnej terapii w gabinecie.

Leczenie

Leczenie łysienia plackowatego jest dość trudne ze względu na indywidualne cechy pacjenta. Jak już wcześniej pisaliśmy, ważna jest odpowiednia diagnoza, ale też i czas i cierpliwość. Zazwyczaj stosuje się preparaty sterydowe lub cyklosporynę A, fotochemioterapię PUVA i UVB. Ponadto często wykonuje się szereg zabiegów trychologicznych, jak na przykład mezoterapia igłowa. Ich celem jest pobudzenie mieszków włosowych do wzrostu. Ponadto dużą rolę odgrywają dermokosmetyki, które są codziennie stosowane przez pacjenta w domu. Niekiedy zalecane są spotkania z psychodermatologiem, który pomaga zadbać o wewnętrzny spokój.

Wypadające włosy